Fiction

[Fic DGM.]Dark memory Past 2

posted on 10 Jul 2007 20:40 by kasari  in Fiction

Title: Dark Memory

Author: Nashimah

Paring: Tikki x Yu,Rabi x Allen

Rate: -

.

Part 2


สายฝนที่พร่ำพรายลงมา
เสียงของฟ้าผ่าช่างแข็งกร้าวแต่ก็โอนอ่อน
สายฝนที่มืดมิดแต่ก็รอแสงสว่างที่จะส่องมาเช่นกัน
และคนๆหนึ่งที่ยืนรอเค้าคนนั้น.....
ท่ามกลายสายฝน
และคราบเลือด....................

ณ. ศาสนจักแห่งความมืดมิด


ได้มีร่างบางผิวสีขาวนวลชวนหน้าสัมผัสเรือนผมสีดำเฉดเช่นรัตติกาลซึ่งได้มัดเอาไว้อย่างเรียบง่าย หากได้มองจากมุมนี้คงเหมือนต้องมนต์ได้เลย ร่างบางได้ยื่นพิงกำแพงอยู่สายตาที่ทอดยาวมองออกไปนอกหน้าต่างบานหนึ่งสายตานั้นช่างดูเงียบเหงาแลดูเยือกเย็นในเวลาเดียวกัน


เฮ้อ.........เสียงทอนหายใจดังขึ้นจากร่างบางเรือนผมรัตติกาลนั้นเอง นัตย์ตาสีดำได้หุบต่ำลงมองลูกประคำสีขาวสลับสีน้ำเงินเข้มอย่างช้าๆ


/นึกถึงเรือนตอนนั้นอีกจนได้ซิน่า... ......ทุกๆครั้งที่ฝนตกไม่เคยมีเวลาไหนเลยที่จะไม่คิดถึงคนๆนั้น ทิกี้ มิคล์ ชายคนๆนั้นที่ได้มอบลูกประคำนี้ให้สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับฉัน/


ตุบ...........ตุบ........

เสียงวิ่งดังขึ้นเรือยๆจน


ยูจางงงงงงงง.............เสียงหนึ่งดังขึ้นมาจากชายหนุ่มผมสีเพลิง นัตย์ตาสีเขียวมรกตช่างดูน่าหลงใหลแต่ก็เต็มไปด้วยความสนุกสนาน หากแต่ดวงตาข้างขวานั้นได้ถูกปกปิดไว้

ชิ้ง-------------------------------

เมือกี้นายพูดว่าอะไรนะ ไอ้หัวไม้กวาด ถ้านายเรียกด้วยชื่อนั้นอีกนายได้ไปเฝ้ายมโลกแน่ คันดะพูดพร้อมที่จะปลดผนึกมุเก็นทุกเมื่อ ได้จ่อคอชายหนุ่มนาม ราวี้


ใจเย็นๆนะยูจังก็......


ชิ้ง-----------------------

เมื่อกี้นายพูดว่าอะไรนะเสียงที่แข็งกร้าวดังขึ้น อย่างเยือกเย็น ..


แงะ........ยูจังจ๋า~~~ใจเย็นๆก่อนก็ได้น้า~~~ราวี้ห้ามปรามร่างบางตรงหน้าสามารถที่จะฆ่าเค้าได้ในทันทีโดยไม่ต้องคิดได้


คันดะ.....ราวี้...ครับ........คุณโคมุอิเรียกนะครับ.......แล้วเออ.......เสียงตะโกนหนึ่งดังขึ้นจากเด็นหนุ่มร่างบางผมสีดังหิมะ นัยน์ตาสี เทาดังเถ่าถ่านวิ่งมาทาง พวกเค้า 2คนอย่างเร็ว


มีอะไรหรออเลน วิ่งมาขนาดนั้นไม่ตายคงแค่สลบละมั้งราวี้ถามเด็กหนุ่มตรงหน้าที่วิ่งมาอย่างเร็วด้วยความเป็นห่วงแต่ก็ไปด้วยความขบขันเล็กน้อยแตยังไม่วายที่จะยังถูกคนตรงหน้าจ่อมุเก็นอยู่ก็ตาม


ราวี้ครับถ้าผมไม่ตายราวี้คงต้องตายแทนนะครับน้ำเสียงที่ดูใสซื้อแต่ไม่ใสซื้อตามคำพูดที่กล่าวขึ้นมาเลยซักนิดเลย


ชิ..............น่ารำคาณชะมัด คันดะสถบอย่างเบาๆซึ้งคิดหรอว่าคนอย่างคันดะจะพูดเสียงเบานะหรอคำตอบคือ


ไม่มีทาง(ซะละ)


แล้วคันดะคุงละครับมัวพูดประชดคนอื่นอย่างนี้....คิดหรอว่าจะมีคนเอาใจคันดะเพิ่มนะครับ อเลนพูดขึ้นทันทีที่คันดะสถบเสร็จ


อะไรนะเจ้าถั่วงอก


ขอโทษครับผมชื่ออเลน ไม่ใช่ถั่วงอก แต่ผมพึ่งรู้นะครับเนี้ยว่าคนอย่างคันดะจำชื่อคนไม่เป็นจึงต้องใช้ชื่ออื่นแทนนะครับอเลนพูดขึ้นทันทีที่คันดะพูดจบ


แก...ไอ้ถั่วงอกคันดะทำท่าจจะเข้าไปฉุดคอเสื้อแต่ต้องเจอกับบางสิ่งที่ฟาดหัวคันดะอย่างจัง

โป๊ก..................


นี้พวกเธอหยุดได้แล้วนะพี่โคมุอิเรียกตั้งนานแล้วพวกเธอยังไม่ไปจนฉันต้องออกมาตามเนี้ยนะพวกเธอทำตัวเป็นเด็กกันไปได้เสียงของหญิงสาวผมสีดำดังรัตติกาลเฉดเช่นคันดะดังขึ้นประชดทั้ง3คนอย่างแรง


อ๊า......รินารี้จ๋าอย่าโกรธไปเลยนะเดียวพวกเราก็ไปแล้วเนอะอเลน ยูราวี้พูดขึ้นพลางเหลือบไปมอง 2คนที่พูดขึ้นอย่างปลงๆ


//ซวยละหว่า ถ้าไปทำภารกิจละก็คงไปไม่รอด//ความคิดของว่าที่บุ๊กแมนนั้นเป็นความจริงแน่นอน100%


..................................................................................................


เอาละพวกเธอต้องไปทำภารกิจด้วยกันทั้ง 3 คนเข้าใจแล้วนะแต่ติดอยู่ที่คันดะคุงจะไปต้องไปเอาอินโนเซนต์อีกที่หนึ่งจากทางที่พวกเธอผ่านไปด้วย...เนื่องด้วยเหตุฉะนี้แล...และอีกอย่างหนึ่ง..กำหนดการทั้งหมดที่กลาวมานี้คือเทียงคืนนี้นะ ..ไม่ใช้เทียงวันนะรู้ไม๋ เข้าใจ๋....โคมุอิพูดขึ้นพลางชี้ไปหาคันดะซึ่งนั้งอยูระหว่างราวี้ และอเลน


ชี้นิ้วมาหาใครหรือไงห๋า.........


เอาน๋าคันดะคุง โมโหอย่างนี้เดียวหาแฟนไม่ได้หรอกนะ โคมุอิ หัวหน้าแผนกจอมปัญหาที่จอความวุ้นวายไม่รู้กี่ตลบวิ่งไปหลบหลังน้องสาวสุดรักและแสนหวงอย่างรวดเร็ว


เออ.......คันดะคุงจ๋ะใจเย็นๆก็ได้นะจ่ะ ไปพักผ่อนก่อนก็ได้เดียววันนี้ต้องไปทำภารกิจนิจ่ะรินารี้หญิงสาวผู้แสนใจบุญพูดขึ้นเพื่อช่วยพี่ชายที่แสนวุ่นวาย


ชิ.................งั้นขอตัวละกันชายหนุ่มผมสีรัตติกาลพูดจบก็ปลีกตัวออกจากห้องทันที


อะ....คันดะ...... เสียงของอเลนพูดขึ้นแต่เจ้าตัวได้เดินออกไปเสียแล้ว

........................................................

สายตาที่มองแผ่นหลังนั้นช่างโหยหา
กี่ครั้งแล้วนะที่ถูกมองด้วยหางตา
แต่ผมก็ดีในนะครับที่คุณยังมองผมอยู่
แต่ถ้าถึงวันนั้นคงไม่มีอีกแล้ว............ซินะครับ

-อ๋า.........เสร็จแล้วมันเสร็จแล้วจริงๆ (ตระโกนออกมาด้วยความดีใจอย่างแรง)อืม...ถ้าจะลงฟิกอีกทีก็ประมาณเดือยสิงหา หลังสอบเสร็จTwT

-แถมวันนี้ก็เป็นวัน.... ....เกิดฮีชอล ดีใจวูย แต่ไม่มีรูปแปะแฮะ= =ll (เศร้าเลยผม) ไม่มีอะไรจะบอกนอกจาก " Happy Birthday Heechul naja" ถึงจะไม่แสดงออกว่าบ้า SJ แต่ผมบ้าลึกๆในใจน๋า(ฮา)


PS.

-ผมคงดองบลอกนะฮะน่าจะประมาณเดือนสิงหาได้ที่จะมาอัพบลอกต่อเพราะติดสอบบบบบ

-ช่วงนี้เฟลมากเป็นอะไรไม่รู้ รู้สึกว่าไม่อยากกินข้าว และอีกมากมายที่ตามมาเป็นลำดับพยายามทำตัวให้สบายก่อนสอบดีก่า> <''

-คอมเมนต์ด้วยนะฮะว่าผมแต่ยังใช้ได้อะป่าวรู้สึกว่าจะดองนานมากมาย = =''

-รักคนเมนต์นะจ๋ะ > <b+

และเจอกันเอนทรี่หน้านะคร้าบบบบบบบ>3<


edit @ 2007/07/10 22:25:12

[Fic DGM.]Dark Memory Part 1

posted on 02 May 2007 21:24 by kasari  in Fiction

ดีฮะ มาลงฟิกเพื่อความบันเทิงส่วนตัวของผมเองXD

ยิ่งคลั่งกี้ดะอย่างแรงและบี้เลนด้วยXD

นี้เป็นฟิกวายนะฮะคนที่ไม่รู้จักปิดไปเลยยยย(ถึงแม้ฉากเรทยังมาไม่ถึงเลยก็ตาม)


Title: Dark Memory

Author: Nashimah

Paring: Tikki x Yu ,Rabi x Allen

Rate: (ไม่รู้ฮะ)


.


Part 1



ซ่า...........ซ่า



สายฝน.............หยดน้ำ

และเสียงของหยาดฝนที่กระทบลงบนพื้นดิน

ท้องฟ้าสีครามที่เต็มไปเมฆและหมอก...

และเสียงร้องให้ของใครซักคน...........

.ท่ามกลางความเหน็บหนาวของสายลม.....


ท่ามกลางสายฝนที่ตกลงมาอย่างไม่หยุด ได้มีเสียงเด็กน้อยคนหนึ่งดังมาจากข้างแม่น้ำที่เชียวกราด


ฮึก............ฮึก.....เสียงเด็กน้อยผมสีดำยาวประบ่า นัตย์ตาสีดำประกายอย่างหน้าหลงใหล แต่ตอนนี้กลับแดงก่ำหลังจากที่ร้องให้มานาน เสื้อผ้าเต็มไปด้วยคราบเลือดที่กระเด็นโดนเสื้อสีขาวบริสุทธิ์นี้



ตุบ................ตุบ เสียงย้างก้าวเริ่มใกล้เข้ามายังเด็กน้อยคนนี้ แต่ละย้างก้าวแลดูมั่นคงและไม่สะทกสะท้าน



นี้เด็กน้อย..............ร้องให้ทำไมละ......ชายหนุ่มที่มีผมสีดำเช่นเดียวกับเด็กคนนี้ ยุ้งรุงรัง



คุณเป็นใครเด็กน้อยเอ่ยขึ้นมาอย่างระวังตัว



ฉันไม่ได้มาทำร้ายเธอซะหน่อยน้า~~ ชายหนุ่มตรงหน้าตอบอย่างสบายๆ



เอ๋.......ฉันเห็นเธอร้องให้นะ....เป็นอะไรไปหรอชายหนุ่มถามขึ้นพร้อมกับเด็กตรงหน้าที่พร้อมจะวิ่งหนีทุกเมื่อ



นายเป็นใครเด็กน้อยถามขึ้นอย่างระวังตัว



เอะ...จริงด้วยลืมบอกไปแฮะ ฉันชื่อ ทิกี้ มิคส์ แล้วเธอละเด็กน้อยเธอชื่ออะไร....ชายหนุ่มเบืองหน้าตอบอย่างสบายๆ



ชิ......ทำไมฉันต้องบอกด้วยเด็กน้อยพูดขึ้นอย่างรำคาณนิดๆพร้อมสะบัดหน้าหนีแววตาคนตรงหน้าไปให้พ้นๆ

แหม.....เด็กน้อยนี้ไม่รู้อะไรเลยนะนี้.....จะให้ฉันเรียกว่า เด็กน้อย ตลอดหรือไงละ.....ทิกี้ถามขึ้นอย่างกวนๆ



ชิ........คันดะ........คันดะ..ยู..เด็กน้อยพูดขึ้นอย่างไม่สบอารมณ์แต่ใบหน้าก็ยังก้มลงหลบสายตาที่จ้องมาเพื่อไม่ให้คนตรงหน้าเห็นคราบน้ำตาของเค้า


นี้....ยูสินะ.......เอ้าทิกี้พูดพลางหยิบบางสิ่งมาจากกระเป๋ากางเกงตัวใหญ่



อะไรอีกละ.. คันดะพูดพลางหันหน้าไปทางอื่นเพื่อปาดน้ำตาทิ้ง



สิ่งที่ทิกี้หยิบขึ้นมานั้นคือ กำไลลูกประคำมี 16 ลูกสีขาวสลับ น้ำเงินเข็ม พร้อมกับยื้นให้กับเด็กน้อยตรงหน้า

รับไว้ซะสิ......เอาไว้ถ้าหากนายร้องให้หรือเหงา หยิบสิ่งนี้มานับเล่นก็ได้นะทิกี้พูดขึ้นพลางหยับสิ่งนั้นมาหมุนเล่นอย่างเพลินมือ

ทำไมฉันต้องรับมันไว้ด้วยคันดะพูดขึ้นอย่างเยือกเย็นก่อนจะมองสิ่งที่อยู่ในมือทิกี้



แหมๆ.......รับไว้เถอะน๋า......ฉันไม่รู้หรอกว่านายร้องให้เพราะเรืองอะไร และร้องให้เพราะใคร แต่ก็เหมือน

เป็นเหมือนน้ำใจเพียงเล็กน้อยละกันทิกี้ตอบพลางยื้นเอาลูกประคำนั้นยัดใส่มือคันดะและเดินจากไป



นี้......นายเออ...................คันดะพูดขึ้นอย่างอ่ำๆอึ่งๆ



ทิกี้ ทิกี้ มิคส์ นั้นแหละชื่อฉัน จำไว้ดีๆละเราคงได้เจอกันอีกแน่ๆ ได้เจออยู่แล้วชายหนุ่มเอ่ยนามตนเองและหันกลับมายิ้ม แต่ยิ้มนั้นไม่ใช้ยิ้มที่ดูถูกและเย้อยันแม้เพียงเล็กน้อยแต่เป็นยิ้มที่ดูอบอุ่นและอ่อนโยน



ขอบใจนะ.........คันดะพูดขึ้นอย่างกล้าๆกลัวๆแต่คำพูดที่เอยมานั้นไม่ใช้คำพูดประชดที่เค้าเคยเอยมาแม้เพียงเล็กน้อยแต่เป็นคำพูดที่มาจากใจจริงคำพูดที่บอกถึงคนๆนั้นว่าตอนนี้จิตใจของคนนั้นเป็นเยียงไร


หึ.................ไม่เป็นไรหรอก....เราคงได้พบกันอีกนะคันดะ..ยู......ทิกี้พูดพลางหันกลับไปแต่คำพูดสุดท้ายช่างเบาและเยือกเย็นดังสายลมที่พัดผ่านไป....กับสายฝนในยามเย็น..................





ซ่า...............ซ่า



เสียงฝนตกช่างเหมือนวันนั้น



วันที่พบนายท่ามกลางสายฝน



ท่ามกลางความมืดมิด



เสียงพุ้มไม้และเสียงลมหายใจ.......



ที่สอดประสานความหอมหวานของสายลม..............


TBC...................

--------------------------------------------------------------------------------


เย้.....ในที่สุดก็แต่งจบไปตอนหนึ่งสักทีT^T++ดีใจมากๆเลยฮะที่จบไปตอนหนึ่งซักที

อะ.......เกือบลืมฟิกชั่นนี้โปรดรักษาเครดิตของผมด้วยนะฮะXD

แสดงความคิดเห็น คอมเมนต์ และติชมได้เลยนะฮะ

ไม่คอมเมนต์มีเฮแน่นอน หึหึ

รักคนคอมเมนต์หลายๆ จุ๊บๆ

เจอกันเอนทรี่หน้านะฮะ อาดิโฮส>w<//